Exam (2009) OCR 23.976 fps runtime 01:36:52
เธอคู่ควรที่จะมาอยู่ที่นี่แล้ว...
จริงๆ นะ
เธอสมควรได้จริงๆ
ฉันทำได้ทุกอย่าง ทุกอย่างจริงๆ
มาเลย...
มาเลย มาเลย...
ผมเป็นผู้คุมสอบ
ฟังคำพูดที่ผมจะพูดต่อไปนี้ให้ดี
จะไม่มีการพูดซ้ำ
ผมจะไม่ขอโทษที่ทำให้พวกคุณลำาเากแทาเตาย กว่าจะได้เข้ามาสู่ห้องนี้
เพราะแรงกดดันและความเจ็บปวด เป็นสิ่งจำเป็น
กุญแจสำคัญคือ การปรับตัวซึ่งเป็น สิ่งจำเป็นสำหรับเวลาที่มืดมนอย่างนี้
และถ้าคุณเอาตัวรอดในการคัดเลือกไม่ได้ คุณก็คงทำงานนี้ไม่ได้
มีผู้ที่เหมาะสมมากมาย ที่พยายามมาถึงจุดนี้ แต่ไม่สามารถผ่านไปได้
พวกคุณทำได้
บัดนี้ การคัดเลือกรอบสุดท้าย อยู่ตรงหน้าพวกคุณแล้ว
สิ่งกีดขวางสุดท้าย ระหว่างคุณและจุดหมาย
ที่จะได้ร่วมงานกัาแรา
การทดสอบนั้นไม่ยาก แต่มันจะบอกได้ว่า
ใครที่จะได้ออกไปจากห้องนี้ พร้อมกับสัญญาจ้างงาน
และใครจะได้ออกจากห้องนี้ พร้อมกับเงินค่ารถกลับบ้าน
จากการทดสอบนี้, คุณจะได้รู้ถึงศักยภาพ
ขององค์กรนี้ ดังนั้น จงเชื่อในสิ่งที่ผมจะบอกคุณ
กฎหมายจะใช้ไม่ได้ในห้องนี้ มีแต่กฎของเรา
และจะมีแค่กติกาเดียว นั่นคือกติกาของเรา
มีแค่ หนึ่ง คำถามให้คุณตอบ และคำตอบจะมีเพียง หนึ่ง
ถ้าคุณพยายามที่จะสื่อสารกับผม
หรือผู้คุม, คุณจะถูกคัดออก
ถ้าคุณทำลายกระดาษคำถามของคุณ จะตั้งใจ หรือไม่ได้ตั้งใจก็ตาม
คุณจะถูกคัดออก
ถ้าคุณตัดสินใจ ที่จะออกจากห้องนี้ ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม
คุณจะถูกคัดออก
มีคำถามอะไรมั้ย?
ขอให้โชคดี ทุกๆ ท่าน
เราจะให้เวลาพวกคุณ 80 นาที
80 นาทีที่จะทำให้เราเชื่อว่า คุณเหมาะสมกับงานนี้
80 นาทีที่จะกำหนดชะตาชีวิตคุณ ในอีก 80 ปีข้างหน้า
เริ่มได้
ฉันยังทำไม่เสร็จ
ไม่ ขอร้องล่ะ อย่านะ นี่มันไม่ใช่การทดสอบแล้ว!
ขอร้องล่ะ ขอฉันเริ่มใหม่! ให้โอกาสฉันอีกครั้งเถอะ!
(ต้าตึ่งอ่วย)
เฮ้...
ฟัง ฟัง ฟัง ฟังสิ.
มันไม่เกี่ยวอะไรกับสิ่งที่เขาพูด
แต่สิ่งที่เขาไม่ได้พูดนี่สิ
"ถ้าคุณพยายามที่จะสื่อสาร..."
"..กับผม หรือผู้คุม..."
"..คุณจะถูกคัดออก"
- เขาไม่ได้บอกว่า... - ..เราคุยกันเองไม่ได้
- พูดได้ดี - นี่มันเกมส์ลับสมอง หรือไงวะเนี่ย?
- มีใครคิดคำตอบออกหรือยัง? - ไม่ใช่
มันไม่ได้เกี่ยวกับคำตอบ มันเกี่ยวกับคำถามต่างหาก
- คำถามคืออะไร? - พวกเรามีเวลา 74 นาที ที่จะค้นหาคำถาม
ใช่ ถ้าเราเขียนคำตอบได้ภายใน 1 นาที
แต่ถ้าต้องใช้ 73 นาที ในการเขียนคำตอบ
เราก็มีเวลาแค่ 1 นาที ในการเดาคำถาม
แต่เรามีเนื้อที่เขียนคำตอบไม่เยอะ พนันว่า ต้องเป็นแบบแรกแน่นอน
เราต้องช่วยกัน
เรากำลังแข่งกันอยู่ ทำไมผมต้องช่วยคุณ ให้เอาชนะผม?
เราเอาจจะแข่งกันหาคำตอบ
แต่ในการหาคำถาม ยังไงเราก็ต้องร่วมมือกัน
พวกเขาหวังให้เราร่วมมือกัน ว่างั้นเถอะ?
นายคิดอะไรอยู่ นายคิดว่าจะได้งานนี้
พร้อมกับสิ่งตอบแทนต่างๆ
โดยการเขียนคำตอบง่ายๆ ลงไปงั้นเหรอ?
ความจริง และความคิดเห็น? จงเปรียบเทียบ และเปรียบต่าง!
พวกเขาไม่สนใจหรอก
งานแบบนี้ ต้องการความคิดริเริ่ม
การสังเกต...
..มีปฏิสัมพันธ์
- เล่นเป็นทีม - เราอยู่ท่ามกลางความกดดัน
ความสับสน การแข่งกับเวลา
ซึ่งถูกออกแบบ เพื่อทดสอบความฉลาด และการปรับตัว
- เพื่อเผยความชั่วร้ายในตัวเรา - หรือความเก่งกาจ.
เราจะช่วยกัน จนกว่าจะหาคำถามได้
หลังจากนั้น ตัวใครตัวมัน
- ทุกคนตกลงมั้ย? - ตกลง
ตกลง
- เริ่มเลย, คานธี - ฉันไม่ได้ชื่อ คานธี, ฉันชื่อ...
ไม่ต้องบอกชื่อ หรืออย่าใช้ชื่อจริงดีกว่า มันไม่ได้เขียนบนกระดาษสอบเพราะเหตุผลบางอย่าง
เราจะใช้ชื่อเล่นแทน
- ได้เลย หาชื่อง่ายๆ เข้าไว้ - เรามีแลขประจำตัวอยู่แล้ว
ใช่ และสิ่งที่ตาเห็น
คุณชื่อ แบล็ค
ผมชื่อ ไวท์
คุณชื่อ บราวน์
คุณชื่อ บลอนด์
คุณชื่อ บรูเน็ต
..ชื่อ ดาร์ค แล้วกัน
และสุดท้าย ชื่อ เดฟ (ใบ้)
- รอบสุดท้ายสุดโหด - เออ, ยังไงก็ช่างเถอะ
มีใครคัดค้านมั้ย?
นอกเหนือจากความตายด้าน และทัศนคติการเหยียดเชื้อชาติ ของคุณน่ะหรือ?
ถ้าคุณรู้สึกละเอียดอ่อนขนาดนั้น คุณก็ไม่ควรมาอยู่ที่นี่นะที่รัก
ฉันชื่อ บราวน์ ก็ได้ ยังดีกว่า คานธี
เรากำลังพูดถึง สิ่งที่สำคัญกว่านั้น
ฉันสรุปว่า ยอมรับก็แล้วกัน
เอ้า ยังมีอะไรที่ผู้คุมสอบห้ามไว้อีก?
เขาไม่ได้ห้ามเรายืน ใช่หรือป่าว?
- เดาว่า เดินไปมาก็น่าจะได้เหมือนกัน - ทำแล้วจะได้อะไรมั้ยนั่นน่ะ?
ไม่รู้เหมือนกัน บราวน์ แต่นั่งเฉยๆ ก็ไม่เกิดอะไรเหมือนกัน
ถ้าเกิดว่า คำถามถูกเขียนลงไปแล้ว แต่เรามองไม่เห็นล่ะ?
เริ่มเข้าเค้าแล้ว.
- หมายถึง หมึกล่องหนเหรอ? - หรือ ลายน้ำ
- เป็นไปได้ - ค่อนข้างแน่ จะเป็นอื่นไปได้ไงนอกจากกระดาษ?
เราต้องใช้บางสิ่ง ในการทำให้ตัวอักษรปรากฏ เช่น แสง เป็นต้น
- ใช่แล้ว - ไฟนั่นเป็น ฮาโลเจน
พวกนั้น ไม่ใช่
มันไม่กัดหรอก
พวกเขาคงไม่ตั้งใจให้มันง่ายขนาดนี้ ว่ามั้ย?
พวกเขาจับเวลาอยู่ จะทำให้ยากขนาดไหนกันเชียว?
แล้วถ้าดินสอ ไม่ได้มีไว้เขียนคำตอบอย่างเดียวล่ะ?
ถ้ามันเอาไว้ ทำให้คำถามปรากฏ? โดยการแรเงางั้นเหรอ?
- ลองดูสิ บลอนด์ - อย่านะ! จำที่เขาพูดได้มั้ย
ถ้าคุณทำลาย กระดาษคำถามของคุณ จะตั้งใจหรือไม่ได้ตั้งใจก็ตาม
..คุณจะถูกคัดออก
มีใครรู้มั่งว่า คำนิยามของ ทำลาย ที่เขาว่า มันแค่ไหน?
เอาล่ะ ตีโจทย์ให้แตก ช่วยกันออกความคิด
ถ้าคำถาม ซ่อนอยู่ในกระดาษ
และพวกเราต้องเขียนคำตอบ ต่างกันออกไป? เขาพูดว่า...
มีแค่ หนึ่ง คำถามให้คุณตอบ และคำตอบจะมีเพียง หนึ่ง
ไม่ได้หมายความว่า พวกเราจะได้คำถามเหมือนๆ กัน
มันอาจจะมีคำถาม และคำตอบที่ต่างกัน 8 ข้อ
ถ้าเราหาได้ข้อนึง ของคนอื่นก็คงใช้วิธีเดียวกัน
ไม่แน่เสมอไป ถ้าเกิดมีวิธีการหาคำถามทั้ง 8
ด้วยวิธีต่างกันไป 8 แบบ
บางที เค้าอาจจะไม่ต้องการ ให้เราร่วมมือกัน ตั้งแต่แรกก็ได้
ฉันชอบความคิดนี้
หรือ อาจจะมีแค่คำถามเดียว พิมพ์ลงบนกระดาษแค่แผ่นเดียว
- ถ้าอย่างนั้น เราควรที่จะร่วมมือกัน... - หมดเวลาสำหรับแชร์ไอเดียแล้ว
- ทุกคนไปส่องไฟ - ฉันบอกแล้วว่า มันไม่น่าจะง่ายขนาดนั้น
นายอยากจะลิสต์สิ่งที่เราต้องทำมั้ย ไวท์
ฉันว่า เราทำไป ขีดเฆ่าลิสต์ทิ้งไปดีกว่านะ
ก็ได้
เดี๋ยวทำให้
ขอบคุณ
เฮ้ย จะร่วมด้วยช่วยกันหรือยัง เดฟ.่
ไม่ช่างพูดใช่มั้ย นายน่ะ?
มาสิ
ใจเย็น จะเอามาคืนให้!
อย่างที่ฉันว่าไว้ เราขีดฆ่า "ใช้แสง" ออกจากลิสต์ได้เลย
แสงเป็น สเปคตรัม
มันมีแสงที่เราสามารถมองเห็น
และก็มีแสง ที่เรามองไม่เห็นเหมือนกัน
อย่างเช่น อุลตราไวโอเลต อินฟาเรด เอ็กซ์เรย์
ถ้าเรามองไม่เห็น เราจะหาเจอได้ไง?
เรามองเห็นแหล่งกำเนิดแสง ถึงแม้ว่าเราจะไม่เห็นแสง ใช่มั้ย?
หาสวิตซ์ไฟ
ไม่เห็นมีซักอัน อย่างน้อยก็ไม่อยู่ในห้องนี้ และ...
ถ้าคุณตัดสินใจที่จะออกจากห้องนี้ ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม...
คุณจะถูกคัดออก
มันจะต้องมีวิธี ในการเปิดสวิตซ์
นี่มันไฟฉุกเฉิน
งั้นเราก็ทำให้มันฉุกเฉินสิ
มันเสี่ยงมากนะ ที่จะโดนคัดออก
- ยังไงก็เสี่ยงน้อยกว่า ไม่ทำอะไรเลย - เขาพูดถูก
ถ้าเราลองแล้วไม่ได้ผล เราย้อนเวลา กลับไม่ได้แล้วนะ เราอยู่ในความมืดแน่
มาโหวตกัน
ทางโน้นด้วย
เยี่ยม! เยี่ยมจริงๆ!
สีฟ้าสุดสวย ตามที่นายต้องการใช่มั้ย?
นี่คือ แบ๊คไลท์
แบบเดียวกับที่ทางบริษัทเครดิตการ์ด ใช้ส่องดูรหัสบนบัตร
เสียดายที่เราไม่ได้ สมัครทำงานกับบริษัทบัตรวีซ่า
- การวัดดวงของเรา อาจจะไม่สำเร็จ - ก็มันไม่สำเร็จน่ะสิ
ไม่ได้อย่างที่เราต้องการ.
นายทำกับห้องยังไง ห้องมันก็ตอบสนองยังงั้น
ต่อล้อต่อเถียงกันอีกแล้ว เราควรหาทางอื่นต่อ
เอาไงก็เอาเถอะ
โทษทีนะ นายต้องการแสงที่มองไม่เห็น
แต่นี่มัน กำลังแยงตาฉันอยู่ว่ะ
ศัพท์ทางวิทยาศาสตร์ของมันคือ "เกือบจะอัลตราไวโอเล็ต"
มันใช้ไม่ได้ แต่ก็คุ้มที่ได้ลอง
อย่างน้อย เราก็คงได้ผิวสีแทน หลังจากออกจากห้อง
เราต้องเคาะพวกนี้ให้แตกด้วย
ครึ่งบนของแถบนี้ มันยังไม่ส่องสว่าง
ดูสิ
อาจจะเป็นอินฟราเรด
- มันช่วยให้มองเห็นบางอย่างเหมือนกันเหรอ? - ใช้น้อยกว่าอัลตราไวโอเลต แต่ได้เหมือนกัน
นักศิลปศาสตร์ใช้มันทำ รีเฟล็กโตแกรม
เพื่อดูภายใต้ ภาพเขียนสีน้ำมัน
งั้นถ้ากระดาษคำถามเรา มีชั้นบางๆ ซ่อนอยู่..
ระวังนะ
ขอเดานะ "เกือบจะ อินฟราเรด"?
เอาละ ทุกคน ลองอีกครั้ง
- เป็นไงมั่ง? ได้อะไรมั่ง? - ไม่มีอะไรเลย
บ้าเอ้ย!
- เราจะเลิกใช้แสงกันหรือยัง? - ถ้านายหาวิธีอื่น ที่ดีกว่านี้ได้
วิธีอื่นเหรอ เวลาเราหายไป 1 ใน 4 แล้วนะ
บางทีบริษัท อาจจะเป็นของคนญี่ปุ่นก็ได้ และนี่เป็นการทดสอบพับกระดาษ (โอริกามิ)
เชิญตามสบาย พับกระดาษของนายให้เยินไปเลย
พับแน่ แต่พับของนายนะ
- มันก็แค่กระดาษแผ่นนึง - ไม่ใช่ มันเป็นมากกว่ากระดาษ
มันเป็นวัสดุในการทดลอง
- ถ้าคุณทำลาย... - กระดาษคำถามของคุณ
- กระดาษคำถามของคุณ! - คุณจะถูกคัดออก
กระดาษแผ่นนี้ไม่ใช่ของฉัน มันเป็นของเธอคนนั้น
"มันไม่ยุติธรรม"
เธอไม่อยู่แล้ว ถ้างั้น...
แรเงา...
ยินดีด้วย บลอนด์. ความคิดของเธอห่วยมาก
รู้มั้ย ทั้งหมดนี่ เป็นการทำให้เราเสียสมาธิ
เราอาจจะพลาดบางอย่างไป
เออ เออ เออ! แล้วไง.
แสงใช้ไม่ได้ ใส้ดินสอใช้ไม่ได้..
ของเหลวไง.
นั่นสิ...
ใช่
เลีย ถุยน้ำลายใส่ ทำอะไรก็ได้ให้เปียก
ถ้าคำถามเป็นลายน้ำบนกระดาษ เราต้องใช้ของเหลว เพื่อเห็นคำถาม
- นายกำลังทำอะไร กับกระดาษนาย? - นายคงไม่อยากรู้หรอก
- อยากรู้สิ - งั้นก็มาดูสิ
นายจะจับไอ้นั่น ให้ฉันด้วยก็ได้นะ
- แต่ฉันอยากให้บลอนด์จับให้มากกว่า - ทุเรศสิ้นดี
"ทำทุกอย่างที่จำเป็น" ใช่มั้ยเพื่อน?
ถ้าทำสิ่งที่ทำได้ ก็ควรทำ
ทำอย่างนั้น คำถามก็ไม่ออกมาหรอก ปัสสาวะมันไม่เชื่อโรค นายดื่มมันยังได้เลย..
- เป็นนายคงดื่มหรอก - เยี่ยมเลย เกมส์แข่งฉี่
เห็นอะไรมั้ย?
- ยังบอกไม่ได้ มันเหลืองทั้งแผ่นเลย - ยกขึ้นมาให้ดูหน่อยซิ
ยืมถุงมือหน่อยสิ แล้วจะยกให้ดู
ฉันคิดอะไรไม่ออกแล้ว
ยอมแพ้ง่ายเหลือเกินนะ แบล็ค ทั้งที่ยังเหลือตั้ง 57 นาที
ขอทีเถอะ...
หุบปากไปเลยทั้งคู่น่ะ พวกเรากำลังพยายามคิดอยู่
ในที่สุด เขาก็พูดออกมา
เขาเป็นคนฝรั่งเศส
- Vous voyez la? - มีใครพูดภาษาฝรั่งเศสเป็นบ้าง?
Vous voyez la?
เห็นอะไรมั้ย?
Vous voyez...?
Regardez bien.
- เห็นอะไรในนั้นมั้ย? - เห็นอะไร?
เห็นอะไร? สีสรรสวยงามงั้นเหรอ?
- Vous-meme. - ตัวคุณเอง
Vous vous voyez.
มันแสดงให้เห็นถึงตัวคุณเอง
- คราวนี้ เราคงเหลือแค่ 6 คน - อย่าไปยุ่งกับเค้า เค้าไม่ได้ทำอะไรผิด
เขาไม่ได้ทำอะไรให้พวกเราจริงๆ นั่นแหละ ไอ้บ้าเอ้ย
Toujours y voir clairement est primordial.
สิ่งสำคัญคือ การมองให้กระจ่าง
พอซักทีเถอะ ซาร์! (ฌอง-พอล ซาร์ - นักปราชญ์ชาวฝรั่งเศส)
ไอ้นักปราชญ์บ้าห้าร้อยเอ้ย
ขอบคุณพระเจ้า ที่โลกนี้เป็นของนักปฏิบัติ ไม่ใช่ของนักคิด
แต่ละคน บอกทฤษฎีสุดยอดของตัวเองไปแล้ว คราวนี้ตาฉันมั่ง
นี่มันไม่ใช่การทดสอบ
ไม่ใช่ในแบบธรรดาทั่วไป ว่างั้นเถอะ
มองดูรอบๆ
ตัวแทนที่ผ่านการคัดเลือกมา ถึงรอบสุดท้าย
คงหาได้ไม่ดีไปกว่านี้อีกแล้ว
ชาย 4 หญิง 4 เข้ามาอยู่ในห้องเดียวกัน
ล้วนมาจากต่างวัฒนธรรม ต่างเชื้อชาติ
ทักษะแบบผสมผสาน
อะไรจะเหมาะเจาะขนาดนั้น เหมือนจัดฉากเลย
นายหมายความว่ายังไง? พวกเขาวางแผน จัดการทดสอบ เพื่อนำพวกเรามารวมกันเหรอ?
เป็นการทดสอบศักยภาพ ของกลุ่มคนงั้นสิ
- นายต้องการสื่ออะไร? - ฉันกำลังบอกว่า นี่เป็นแค่เกมส์
- และพวกเขาวางเดิมพันพวกเรา - ถ้างั้น ใครคือ "พวกเขา"?
พวกผู้บริหารไง
ฉันเดาว่า พวกเขากำลังดูอยู่
คงเป็นพวกอดีตผู้ลงทุน ของบริษัท
คงถอนการลงทุน ตอนที่คิดได้ว่า
เอาเงินมาจมในธุรกิจแบบนี้ ไม่น่าจะได้อะไร
มันคงไม่สุดยอดไปกว่านี้แล้วล่ะ ฉันมั่นใจ
ตอนนี้ก็เข้ามานั่งบริหาร
เพื่อประกันว่า จะได้ส่วนแบ่งหุ้นส่วนใหญ่
และพวกเขาก็มีสิทธิ์ที่จะหาความสุข...
กับพวกเรา
ไม่มีอะไรอย่างอื่นทำ แล้วเหรอไง
อย่างเช่น?
ระดับนั้นแล้ว เงินคงไม่ใช่แรงจูงใจอีกต่อไป
พวกเขาอยู่เพื่อความท้าทาย
พวกเขาก็เหมือนกับเรานี่แหละ
และเหมือนกับที่เขาเคยถูกฝึกมา โดยบริษัทหน้าเลือด
เดี๋ยวนี้ พวกเขาก็ยังเดิมพัน เรื่องความคิดริเริ่มใหม่ๆ
ความคิดของเรา
ใครจะสามารถถอดรหัสของคำถามได้ ใครจะกลับบ้านมือเปล่า
และใครจะสติแตก ภายใต้ความกดดัน?
นายอาจจะเดาผิดก็ได้
อาจจะเป็นแค่ผู้คุมสอบก็ได้ ที่อยู่ด้านหลังนั่น
จะเดิมพันมั้ย?
ถ้าฉันเป็นนาย ฉันไม่เดิมพันแน่
บราวน์พูดเหมือนนักพนัน ก็เพราะเขาเป็นนั่นแหละ
มืออาชีพ ใช่หรือป่าว?
และคุณก็เป็นจิตแพทย์, ดาร์ค
นักจิตวิทยา หรือ จิตแพทย์? ฉันก็จำไม่ได้ว่าต่างกันยังไง
จิตแพทย์จ่ายยาให้คนไข้ เพื่อควบคุมอารมณ์
ฉันเป็นนักศึกษา เกี่ยวกับพฤฒิกรรมมนุษย์
งั้นคุณก็ควรจะรู้ ว่าฉันพูดถึงอะไร
จุดประสงค์ของการมีอำนาจ คือการใช้มันในทุกรูปแบบ
- ในห้องนี้ เราเป็นแค่หมากตัวนึงของพระเจ้า - แล้วไง? มันก็ไม่ต่างจากเดิม!
นั่นสิ...
เราเล่นเกมส์เพื่อชนะ... ชนะทั้งทีม
ใช่, หรือชนะแบบเดี่ยว
ไม่ได้หมายความว่า พวกเขาชนะ แล้วเราต้องแพ้
เราทั้งหมดนี่แหละ ลองเอาไปคิดดู?
นายผิดแล้ว
พวกเขา ไม่ได้ดูเราอยู่หรอก
เจ้าของบริษัทต่างหาก
เขามักจะเข้ามาดูแล สิ่งที่สำคัญต่อบริษัทของเขา
และนี่ก็ไม่ใช่ การคัดเลือกธรรมดา
พวกเราเป็นคนพิเศษ
ถ้าจะมีคนอยู่ด้านหลังนั่น นอกเหนือจากผู้คุมสอบแล้ว ก็มีเขานี่แหละ
ส่วนคนที่เหลือ ก็เป็นแค่เลขาสำหรับเขา แม้แต่คณะบริหารก็เถอะ
นั่นเป็นสิ่งที่เขามักจะทำ
เธอรู้ได้ไง?
เรากำลังเสียเวลาโดยใช่เหตุ
มีเวลาเหลืออีก 50 นาที เรายังหาคำถามไม่เจอเลย
ฉันคิดว่า สิ่งที่ฉันจะถาม อาจจะเกี่ยวพันกับคำถาม
ลองตอบฉันมาซิ
- เธอได้ข้อมูลพวกนั้นมาจากไหน? - วิธีเดียวกับที่นายรู้เรื่องคณะบริหารนั่นละ
ฉันไม่รู้อะไร เกี่ยวกับคณะบริหารนั่น ฉันแค่เดาโดยใช้สมองเท่านั้น
แต่เธอ...เธอรู้ว่าใครคือเจ้าของบริษัท และเขาชอบทำอะไร เธอรู้ได้ไง?
- แล้วนายไม่รู้ได้ยังไง? - พวกเราจะรู้ได้ไง? เราถูกคัดเลือกเข้ามา
- ทำไมเหรอ? เธอไม่ได้ถูกเลือกเข้ามาเหรอ? - ไม่ใช่น่ะสิ!
ฉันได้ยินว่ามีตำแหน่งว่าง ก็เลยสมัครเข้ามา ฉันคิดว่าทุกคนสมัครเข้ามาเหมือนกัน!
นายกำลังบอกว่า นายอยากจะทำงานในบริษัทนี้
พยายามทุกวิถีทางที่จะเข้ามา โดยไม่รู้เบื้องหลังเลยเหรอไง?
เขาบอกเงินเดือน และสิ่งที่จะได้รับ งานที่ต้องรับผิดชอบ
"มีความรับผิดชอบสูง ทำงานกับ
บริษัทที่ผลิตสินค้า ด้วยเทคโนโลยีระดับสูง"?
- ไม่อยากรู้อะไรเพิ่มแล้วเหรอ? - ข้อตกลงคือ ห้ามถามคำถาม
เป็นใครก็ทำเหมือนกัน...
ใครก็ตามที่มี...ความกล้า
- พวกนายสมัครเข้ามาเหรอ? - ใช่
ตำแหน่งมีเกียรติแบบนี้ ทำไมพวกเขาเอาไปลงโฆษณา?
- พวกเขาไม่ได้ลงโฆษณา - เรามีสายสืบ
- ดูเหมือนว่า เราจะโดนรุมนะเนี่ย - เป็นฉันก็คงไม่โวยวายอะไร
- คุณจะทำเราตกขอบแล้ว - เป็นไงมั่งล่ะ?
นายถูกเรียกตัวใช่มั้ย? พวกเขาเชิญให้นายสมัคร
ฉันว่า พวกเราเสียเปรียบเพราะ คุณตั้งใจที่จะสมัครตั้งแต่แรก
เราเสียเปรียบจริงๆ
เอาละ บอกมาว่าคุณรู้อะไรบ้าง, เริ่มจากรายละเอียดของงานทั้งหมด
- เราไม่มีข้อมล - จะเชื่อดีมั้ยเนี่ย?
เราไม่รู้ว่ามัน เป็นงานประเภทไหนกันแน่
เรารู้แค่เรื่องราวของบริษัท แต่เชื่อเถอะ
งานที่ห่วยที่สุดของบริษัทนี้ ยังไงก็ดีกว่างานดีๆ ของบริษัทอื่น
เขาพูดถูก พวกเขาเป็นใคร เจ้าของบริษัทคือใคร แล้วเค้าจะได้อะไร
นี่แหละ ที่เราต้องการรู้
เอาละ บอกพวกเรามาได้แล้ว
จะบอกใบ้ให้
10 ปีที่แล้ว คนหนุ่มสาวที่สุขภาพดีทั่วโลก
เริ่มเจ็บป่วยและตาย
พวกนายคงเคยอ่านเจอ
ต่อมาก็มีนักวิจัย คิดค้นยาต้านไวรัส
อัตราการตายลดลงครึ่งหนึ่ง ภายใน 6 เดือน
ปัจจุบัน บริษัทของเขาก็กลายเป็น บริษัทยักษ์ใหญ่
ในแวดวงอุตสาหกรรมด้านสุขภาพ มีเงินสะพัดถึง 20,000 ล้านเหรียญ
และในตลาด ก็มีหลักทรัพย์ ถึง 60,000 ล้านเหรียญ
ถ้าเทียบบริษัทนี้ เป็นประเทศหนึ่งๆ
ก็คงจะถูกจัดให้อยู่ในลำดับที่ 8 ของประเทศที่มีเศรษฐกิจดีที่สุด
ปีหน้าคงขึ้นไปอยู่ อันดับ 6
พวกนายอาจจะเคยได้อ่าน เรื่องนี้เหมือนกัน
ไบออร์ค!
80 นาที...
ที่จะกำหนดชะตาชีวิตคุณ ในอีก 80 ปีข้างหน้า
จำได้มั้ย?
สินค้าของบริษัทนี้ คือการทำให้คนมีอายุยืน
ยารักษายีนที่บกพร่อง ยีนบำบัด การผ่าตัดเส้นประสาท หรือหลอดเลือด
ปีที่แล้ว พวกเขาประกาศหยุดจ้างงานเพิ่ม ทุกคนน่าจะรู้ดี
ก็จริง ถ้าคุณอยู่วงนอก ส่วนวงใน ทุกคนรู้ว่า พวกเขากำลังขยายบริษัท
พร้อมที่จะเดินหน้า อย่างเต็มที่
พวกเขาค้นพบ วิธีการรักษาแล้ว
พวกเขาต้องค้นพบแล้วแน่
การผลิตและการตลาด
จะเพิ่มขึ้น 3 เท่า
มันมีงานพอ สำหรับพวกเราทุกคน!
- เราไม่มีทางรู้หรอก - แต่ก็เป็นไปได้ ใช่มั้ยล่ะ?
ถ้าเป็นเรื่องจริง อีกนานเท่าไหร่ กว่าที่องค์การอาหารและยา จะออกใบอนุญาต
- ฉันไม่ชำนาญเรื่องนี้ - เดี๋ยวก่อน
ทำไมเธอสนใจเรื่องนี้เหลือเกิน? อยากจะบอกอะไรกับพวกเรามั้ย?
ถ้านายจะถามว่า "ฉันติดเชื้อไวรัสหรือเปล่า?" ไวท์ คำตอบคือ "ไม่ได้ติด"
- ฉันปกติดี - แต่บางคนที่เธอรู้จัก ติดเชื้อสินะ
เราทุกคนก็รู้จัก คนที่ติดไวรัสทั้งนั้นแหละ เค้าถึงเรียกว่า "โรคระบาด" ไง
ตอบเลี่ยงได้ดีนี่ แต่เรากำลังพูดถึงเหตุผล ที่เธอมาอยู่ที่นี่
ใช่... เป็นญาติเธอใช่มั้ย?
แม่? หรือว่าพ่อ? น้องสาว...
แฟนฉันเอง พอใจหรือยัง? เขาไม่มีปัญญาจ่ายค่ายา
แต่เขาจะลดราคาให้กับพนักงาน พอใจกันหรือยัง?
เอ้า มีใครอีกมั้ย? ที่เข้ามาเพราะต้องการยาลดราคา
ถ้าเป็นตัวแกเอง แกคงไม่อยากบอก
ฉันไม่อยากตกงาน ก่อนจะได้งานว่ะ
แกก็กำลังทำให้เธอ ไม่ได้งานนี่ไง
ฉันไม่ได้สร้างสถานการณ์ ฉันก็แค่ เผยความลับออกมาเท่านั้น
ยังไงก็เถอะ ถ้าเธอตอบคำถามถูก เธอก็ได้งานไป
จริงดิ? ใครบอก? พวกเขาเหรอ?
- ถ้าฉันจำไม่ผิด... - จะมีแค่กติกาเดียว นั่นคือกติกาของเรา
พวกเขาจะไม่รับเรา ทั้งหมดเลยก็ได้!
พวกเขาจะทำอะไรก็ได้ และพวกเรา ก็โวยวายไม่ได้เหมือนกัน
ยินดีด้วย!
เธอเพิ่งจะคัดตัวเองออก โดยไม่ได้ทำผิดกติกาอะไร
ถึงเขาจะไม่ลากเธอออกไป แต่เธอก็จะไม่ได้อะไรเหมือนกัน ที่รัก
ไม่ได้อะไรงั้นเหรอ
อย่าไปฟังเขา เราจะผ่านมันไปด้วยกัน
ขอบใจ แต่ฉันไม่ต้องการ ความช่วยเหลือจากคุณ
เพราะสถานะของฉันตอนนี้ ไม่ใช่จุดอ่อน แต่เป็นจุดแข็ง
ฉันแน่ใจว่า พวกเขาฉลาดพอที่จะนึกได้
และถ้าฉันมีโอกาศ ได้คุยกับเจ้าของบริษัท
ฉันจะบอกเขาว่า การรักษาแฟนของฉัน ยิ่งทำให้ฉัน ทุ่มเทให้กับบริษัท
มากขึ้นกว่าเดิม
คิดว่าเขา จะอยู่ข้างหลังนั่นจริงๆ เหรอ?
เขาหลบอยู่หลังฉาก มาหลายปีแล้ว
คนนอกวงการ ไม่เคยเจอเขาเลย ตั้งแต่การเสนอขายหุ้นครั้งล่าสุด
ถ้าเขาต้องการจ้างผู้ช่วย
เขาจะทำด้วยวิธีนี้แหละ
เธอจะทำอะไร?
แสดงให้เห็นว่า ฉันยังไม่ยอมแพ้ นายอาจจะคิดอะไรไม่ออกแล้ว แต่ฉันไม่
- อย่าพยายามพูดกับเขานะ - ฉันไม่ได้พูดกับเขาซักหน่อย
เจออะไรมั้ย หรือว่า เขาดีใจที่ได้เจอคุณ?
อะไรกันละนี่?
มีแค่นั้นเหรอ?
ความร้อนอาจมีผลก็ได้
ถ้ากระดาษถูกเคลือบด้วยสารเคมี
- ถ้าเราทำให้มันร้อนจากด้านล่าง... - มันไม่ใช่ความร้อนและสารเคมี แบล็ค
แค่สารเคมี
นายหมายความว่ายังไง? น้ำ?
เราลองใช้น้ำไปแล้ว! ก็ส่วนผสมของของเหลว ในร่างกายเรานี่แหละ!
ท่อพวกนี้ต่อมาจากไหน? ข้างในอาจจะมีของเหลวแบบไหนก็ได้!
ว่าไง พ่อไอน์สไตน์
พระเจ้า คุณพูดถูก
นี่ไม่ใช่แสงอินฟราเรด
มันเป็น เซฟไลท์! (ไฟในห้องมืด) เซฟไลท์ธรรมดานี่เอง!
เราอยู่ในห้องมืด! ห้องนี้เหมือนห้องมืดขนาดใหญ่!
- และกระดาษนี่คงเหมือนกับกระดาษอัดรูป - แปลว่า เราสามารถล้างและอัดภาพได้?
ฝันไปเถอะ.. การอัดรูปไม่ได้มีขั้นตอนเดียว
- มันต้องมีอ่างแช่น้ำยา น้ำยาต่างๆ... - นั่นสำหรับอัดภาพสี
ถ้าแค่ต้องการดึงข้อความสีดำบนกระดาษขาว
เราต้องการแค่ น้ำยาอัดภาพ
เริ่มเลยดีกว่า
ฉันเอาด้วยคน
ถึงแม้ว่าเธอจะพูดถูก แต่มันคงไม่ใช่ ความคิดที่ดี ที่จะปล่อยสารเคมีออกมาแบบนี้
มันเป็นสารเจือจาง พวกเขาคงไม่จ้างคนพิการหรอก
แต่ปิดตา จมูก และปากไว้ก็ดีนะ
ถ้าปิดอย่างอื่นได้ด้วย ก็คงดี
ว่าไง อยากจะร่วมมือแล้วเหรอ
นายเป็นใบ้ แต่คงไม่โง่หรอกนะ?
ไม่ต้องกังวล ฉันช่วยเอง
เอาเลย
- ได้เรื่องมั้ย? - ต้องรออีกแป๊บนึง
กระดาษฉันอยู่ไหน?
ใครเห็นกระดาษฉันบ้าง?
ไม่นะ!
แก ไอ้ชาติชั่ว!
แกทำอย่างนี้ได้ไง? แกทำอย่างนี้ได้ไง? ไอ้ชาติชั่ว!
แกทำอะไรลงไปเนี่ย?
สิ่งที่ฉันต้องทำไง
ฉันน่าจะต่อยแกให้สลบ!
- แบล็ค นายทำอะไร? - ไม่ใช่ว่า เขาทำอะไร
- เขาพูดอะไรต่างหาก - อะไรนะ?
"ปิดไฟ". งั้น...เปิดไฟ!
- เยี่ยมไปเลย - ปิดไฟ
เปิดไฟ มันควบคุมด้วยเสียง
- พวกเขากำลังเล่นเกมส์กับเรา - เยี่ยมไปเลย ว่ามั้ย?
- ทุกคนระวังทุกคำพูด - และการกระทำด้วย
คุ้มดีคุ้มร้าย
เขียนลงบนนี้ไม่ได้แล้วใช่มั้ย ลองดูสิ
งั้นไม่ต้องก็ได้
นายหิวหรือป่าว? เฮ้ย หิวหรือป่าว?
หิวสิ ฉันหิวมาก
ที่นี่ไม่มีตู้ขายขนมใช่มั้ย?
เอาเลย ฉีกเลย... ฉีกเลย!
- เฮ้! ฉันเคยบอกนายว่าอะไร? - อย่าไปยุ่งกับเค้า ไวท์
- ฉีกเลย! - ไวท์ หยุดซักทีได้มั้ย!
ฉีกเลย! ฉีกเลย!
ฉันจะไม่พูดอีกครั้งนะ ไวท์!
นั่นแหละ เด็กดี เอาเลย
เอาเลย เอาอีก
ยัดเข้าไปในปาก
Sil vous plait! (ขอร้องล่ะ)
ตอนนี้เหลือแค่ 5 คน
- ด่า "ไอ้ชาติชั่ว" ยังน้อยไป
แกบอกว่า เราควรร่วมมือกันจนกว่า จะหาคำถามเจอ!
ฉันโกหก!
ฉันโกหก แล้วไง?
โกหกไม่ผิดกฎไม่ใช่เหรอ?
พวกนายไม่จำเป็นต้องฟังฉันนี่ ใครอยากจะเชื่อก็ได้
พวกนายน่าจะขอบใจฉันนะ พวกนายทุกคนน่าจะขอบใจฉัน
ฉันกำจัดคนอื่นออกไป โอกาสพวกนายก็เพิ่มขึ้น
โอกาสไม่มีความหมายอะไร ถ้ายังหาคำถามไม่เจอ!
แกจะไม่ได้รับความช่วยเหลือ จากพวกเราอีก
ฉันไม่ต้องการความช่วยเหลือ พวกแกสิ จะต้องให้ฉันช่วย
พวกแกรู้มั้ยว่าทำไม? เพราะว่าฉันรู้แล้ว
จริงสิ? คำถามเนี่ยนะ? งั้นคำถามคืออะไร?
ฉันจะบอกทำไม?
เพราะถ้าแกไม่บอก ฉันจะกระทืบแก จนกว่าจะยอมบอก
แกมันโกหก, ไวท์ โกหกตั้งแต่แรกแล้ว
แกไม่รู้อะไรเลย
ถึงมันจะรู้จริง มันก็คงไม่บอกหรอก เพราะว่ามันหลงตัวเอง
มันเหยียดหยามพวกเรา
ด่าแค่นี้ไม่เจ็บหรอกที่รัก
ฉันอยากให้แกพูดแบบนั้น กับพวกผู้ชายมั่ง
ถ้าพวกที่เป็นโรคหลงตัวเอง
จะมีลักษณะพิเศษ 9 อย่าง
จองหอง, โอ้อวด, ทำตัวเด่น
หลุ่มหลงในอำนาจ และความสำเร็จ
อยากให้คนอื่นชื่นชม บงการให้ผู้อื่น ให้ทำสิ่งที่ตัวเองต้องการ
ไม่แคร์ความรู้สึกคนอื่น ขี้อิจฉาและชอบเอาเปรียบผู้อื่น
ถ้าถูกวินิจฉัย คนไข้ต้องมีอาการอย่างน้อย 5 อย่าง
- ของแกติ๊กได้ทุกช่องเลย - เพิ่มข้อ 10 เข้าไปด้วยนะ
"ความสามารถในการมองเห็น ความมั่วของเธอ"
- เดี๋ยวฉันจะติ๊กให้เอง - ให้ฉันติ๊กให้แกเถอะ
- เข้าท่าดีนี่ - จำเป็นต้องทำ
เราอาจจะต้องการเขา เขาเป็นแหล่งข้อมูล
ถ้านายไม่ชอบใคร ก็เอาชนะด้วยปัญญาสิ
เขาเป็นศัตรูของกลุ่ม และทำให้เราเสียสมาธิ
นายจะช่วยฉันมั้ย?
- หนึ่ง สอง...
นายจะทำอะไร?
ทำให้แน่ใจว่า เขาจะไม่ก่อปัญหาอีกเวลาได้สติ
- และก็ไม่ให้เขาได้คัดเลือกต่อ - ไม่ค่อยยุติธรรมเท่าไหร่
เขาไม่ชอบให้เราปฏิบัติต่อเขา อย่างยุติธรรมเองนี่ มาข้างหน้าอีกนิด
เห็นมั้ย? ฉันจัดการเขา และพวกเราก็กลับมาร่วมมือกันทันที
เขาพูดมากเกินไป
น่าจะเล่นให้หนักกว่านี้หน่อยนะ
เธอพูดถูก
เราอาจจะลากเขาไปที่ประตู แล้วผลักออกไป
เขาทำให้พวกเราต้องออกไป 2 คน ทำไมเราไม่ทำให้เขาออกไปบ้างล่ะ?
- จะเรียกว่าความยุติธรรม รึกรรมตามสนองก็ได้ - นายไม่เชื่อเรื่องการให้อภัยเหรอ?
- ฉันจะให้อภัยทีหลังละกัน - แล้วที่ว่าจะร่วมมือกันล่ะ?
ฉันทนได้ทุกคน ยกเว้นคนที่เกินทนไหว
ใครเห็นด้วยบ้าง...
50 - 50
ใครจะคิดยังไงก็ช่าง
ถ้าพวกนายไม่คิดเห็นแก่ตัว ก็เริ่มคิดได้แล้ว
ผู้คุมสอบ พูดว่า...
ถ้าคุณตัดสินใจที่จะออกจากห้องนี้ ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม
คุณจะถูกคัดออก
เขาไม่คิดที่จะออกจากห้อง ใช่มั้ย? นายเลือกให้เค้า
นายจะซวยเองนะ
เอาเลย ไวท์ เขียนเลย ตานายแล้ว
ขีดมันซะ
เรามีเวลาน้อยกว่า 30 นาที และเราก็ยังไม่รู้ ว่าคำถามคืออะไร
เขาอ้างว่า รู้คำถาม
- หุบปาก!
ฉันต้องกินยา ยาอยู่ในกระเป๋ากางเกง
- ยาอะไร? - ทำไมต้องรู้?
แค่ยาเม็ด โอเค? ฉันต้องกินทุกๆ ชั่วโมง เป๊ะๆ ด้วย
- คือตอนนี้นี่แหละ - ทุกชั่วโมง ตรงเป๊ะ?
มีอาการเดียว ที่ต้องกินยาตามนั้น
นายติดเชื้อไวรัสด้วย ใช่มั้ย?
นี่แหละ ความยุติธรรมที่เราได้
ถ้านายไม่เชื่อ, ก็แก้มัด ฉันจะได้กินเองได้!
- เร็วสิ! - เข้าใจพูดนี่
น่าเวทนาจริงๆ
หยิบมาให้ฉันก็ได้ ยาอยู่ในกระเป๋ากางเกงด้านซ้าย
- ฉันจะทำตามทุกอย่าง - จริงเหรอ?
งั้นบอกมาว่า คำถามคืออะไร
ก็ได้ หยิบยามาแล้วฉันจะบอก
เร็วสิ! หยิบสิวะ!
หยิบเลย กระเป๋าซ้าย
ลองอีกที มันอยู่ในนั้นแหละ เร็วสิ
อยู่ไหนวะ?
พวกแกเอาไปน่ะสิ! หนึ่งในพวกแกเอาไปแน่!
มันไม่ตลกนะเว้ย! นายก็รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าไม่กินยาระงับอาการ!
หมดสติ ชัก ช็อค โคม่า แล้วก็ตาย
เรารู้แน่ ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
และมันใช้เวลาเป็นชั่วโมง
ฟังนะเพื่อน ฉันจะยอมออกจากการคัดเลือก!
ต้องให้โดนกับตัวเองซะมั่ง
- อย่านะ - มองในแง่ดีหน่อยนะ
ถ้าแกเริ่มชัก เราก็จะรู้ว่า แกพูดความจริง
แล้วพวกเราจะช่วยแก
ดูเหมือนนายจะได้ดั่งใจเลยนะ
ก็แค่ตอนนี้
เขาต้องถูกเล่นงานซะบ้าง
ฉันจะไม่แปลกใจเลย ถ้าเขาถูกส่งเข้ามาตั้งแต่แรก
เข้ามาเพื่อก่อกวนการทดสอบ
ทำให้พวกเราแตกคอกัน
เป็นงี้ก็ดี เราจะได้กลับมาเริ่มต้นกันใหม่
หรือเธอต้องการ แบบนั้นอยู่แล้ว
เขาไม่ฉลาดพอ ที่จะถูกส่งมาก่อกวนหรอก
แต่เธอนี่สิ
นายคิดว่า เธอเป็นพวกเขาเหรอ?
อย่ามาพูดไร้สาระน่า! ฉันบอกแล้วว่า ฉันเป็นจิตแพทย์!
เธออ้างว่า เป็นนักเรียนจิตวิทยา ยังไม่ใช่จิตแพทย์
ฉันก็เรียนจิตวิทยาเหมือนกัน และจิตวิทยาย้อนกลับด้วย
มีวิธีไหนที่ดีกว่านี้อีกมั้ย ที่จะซ่อนหน้ากากของเธอ
โดยการโยนความผิดให้คนอื่น?
ฉันไม่รู้ว่า นายพูดเรื่องอะไร
นักจิตวิทยาสมัครเล่น เป็นเครื่องมือของนักพนัน
แต่ปริญญาที่ว่านี่
เหมือนกับพื้นฐานสำคัญ ของพนักงานฝ่ายบุคคล
คุณไม่ควรมาอยู่ฝั่งนี้ ของกระจกนั่นเลย
- เขาต่างหากล่ะ ที่ถูกส่งมา... - พวกคุณอาจทำงานเป็นทีมก็ได้
เขาพูดมากก็จริง แต่คุณ...
รู้เรื่องเกี่ยวกับ ไบออร์ค ฟาร์มาซูติคอล เยอะเหลือเกิน
- ฉันบอกแล้วว่า ฉันสมัครเข้ามา! - เราก็แหมือนกัน
- และฉันก็ค้นคว้า เกี่ยวกับบริษัท! - พวกเราก็เหมือนกัน!
อาจจะเป็นใครที่ถูกส่งมาก็ได้ แต่ไม่ใช่ทุกคนแน่นอน
ผู้เข้าทดสอบอย่างน้อย 1 คน ต้องเป็นของจริง
- นั่นต้องเป็นฉัน - ฉันด้วย
เราไม่สามารถพิสูจน์ได้ว่า ใครผิด ใครถูก
มันเสียเวลามากเกินไป
ถ้าเราไม่สามารถเชื่อใจ และร่วมมือกันได้ เราจบเห่แน่
ความเชื่อใจต้องหากันเอง
เราไม่คิดที่จะเชื่อกัน ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว
การเชื่อใจกันเป็นทางเลือก ถ้าจำเป็น เราสามารถเลือกร่วมมือกันต่อไป
- ฉันคิดว่ามันจำเป็น - เราไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว
ความเชื่อใจทำให้ฉันกังวล
- ฉันอยากพิสูจน์มากกว่า - นายจะทำอะไรน่ะ?
- ปล่อยฉันนะ! - นายจะบ้าหรือไง?
- บราวน์ นายทำอย่างนี้ทำไม? - เพราะฉันอยากชนะ!
เอาล่ะ บอกความจริงมาซะ ดาร์ค
ขอร้องล่ะ... นายบอกว่า เราต้องเชื่อใจกัน!
พวกคุณจะยืนอยู่ตรงนั้น ดูเขาสอบสวนฉันเหรอไง?
น่าจะยังงั้นแหละ พวกเขาก็อยากรู้เหมือนกัน
ปฎิเสธต่อไป ก็ยิ่งทำให้เสียเวลา
รับสารภาพซะ แล้วฉันจะปล่อยเธอไป ฉันสัญญา
ก็ได้ ฉันทำงานให้พวกเขา แต่พวกเขาไม่ได้ส่งฉันมา!
ฉันรู้ข่าวนี้จากวงใน ก็เลยสมัครเข้ามาเหมือนคนอื่นๆ
ไม่เหมือนคนอื่นๆ แน่
บอกสิ่งที่เราต้องการรู้มาซะ
ฉันบอกไม่ได้ เพราะฉันไม่รู้เรื่องอะไรเลย
ฝ่ายบุคคลไม่มีหน้าที่ก้าวก่ายฝ่ายบริหาร เขาเลือกจ้างพนักงานฝ่ายบริหารด้วยตัวเอง
ฉันไม่ได้โกหก! ฉันอยากจะได้งานนี้ มากพอๆ กับนาย
อย่างที่ฉันว่าไว้ ความเชื่อใจมันหมดลงไปเรื่อยๆ
จะให้ฉันพิสูจน์อะไรอีก?
รู้มั้ยว่า มันตลกดีนะ...
ที่บางสิ่งแสนจะธรรมดา และไม่เป็นพิษเป็นภัย
อย่างกระดาษแผ่นหนึ่ง
ถ้าอยู่ในมือบางคน
ก็สามารถทำให้มัน เป็นอาวุธอันตรายขึ้นมาได้
แค่แผ่นบางๆ แผ่นนึงจากต้นไม้
- นายจะทำอะไร? - ทำสิ่งที่ต้องทำ
นายจะทรมานฉันเหรอ?
- ทำอะไรซักอย่างสิ! ขอร้องล่ะ! - บราวน์ นายจะทำอะไร?
- ฉันรู้ว่าฉันกำลังทำอะไร - นายเคยทำมาก่อนเหรอ?
- ตอนรับราชการ - ฉันคิดว่า นายเป็นนักพนัน
ทหารทุกคน ก็เป็นนักพนัน
เนื้อหนังช่วงขาอ่อน มันจะเป็นจุดที่ไวต่อความเจ็บปวด
- ไอ้ชาติชั่ว! ปล่อยฉันนะ! - หยุดได้แล้ว เราไม่ได้มีวิธีนี้วิธีเดียวนะ
ใช่ไม่ได้มีวิธีเดียว แต่นี่เป็นวิธีของฉัน
อะไรกันล่ะนี่?
เหมือนเธอเคยทำกับตัวเองมาก่อนนะ
หรือว่า ถูกข่มเหงที่ทำงาน หรือที่บ้าน?
ป๊ะป๋าไม่รักหนูเหรอ?
เธอเรียนจิตวิทยา เพื่อต้องการค้นหาคำตอบสินะ? บอกมาสิว่าฉันพูดผิด
มาคิดดูใหม่ ฉันว่าไม่ต้องตอบหรอก ตอบคำถามนี้ดีกว่า...
- คำถามคืออะไร? - ฉันไม่รู้!
- เธอโกหก! - ฉันไม่รู้ ฉันสาบานได้!
คำถามคืออะไร?
จุดมุ่งหมายของการทดสอบนี้คืออะไร?
ฉันคงไม่อาสามาทำงานนี้ ถ้าการหาคำตอบ ของคำถาม ตัวฉันเองต้องโดนทำร้าย?
แกมันสติแตกแค่ไหน รู้ตัวมั้ย?
เหลืออีก 20 นาที ไม่โดนไม่ได้แล้ว
- โอเค พอได้แล้ว
อย่ามายุ่ง
เห็นแก่พระเจ้าเถอะ เธอเป็นผู้หญิงนะ
คนเราเท่าเทียมกัน แบล็ค
ฝ่ายบุคคลต้องการคนสู้งาน ใช่หรือป่าว?
โอ้ เอาเลย ขอความช่วยเหลือจากเขาสิ
นี่ อย่าว่ากันเลยนะ
เราอยากรู้สิ่งที่เธอรู้
บราวน์ อย่าทำนะ! ใช้วิธีอื่นเอาก็ได้!
เราต้องการความมั่นใจ
ความเจ็บปวดเกินทน สามารถให้ได้...
ฉันบอกทุกอย่างที่รู้ไปแล้ว!
ขอร้องล่ะ พอทีเถอะ!
หรือแค่ขู่ก็พอไหว
เธอพูดความจริง
ขอโทษนะ
นี่ของเธอ
ขอบคุณมาก
นายอยากให้มันชัก มันก็ชักให้นายดูแล้วล่ะ
นายคิดว่า มันแกล้งทำเหรอ
ของจริงเลยล่ะ
- นายรู้ได้ไง? - เมียฉัน เธอตายเพราะไวรัส
ฉันเป็นแค่พาหะ เขาไม่ได้แกล้งทำแน่
คนโกหก บางครั้งก็พูดความจริง
- เขาต้องการจริงๆ ใช่มั้ย? - เร็วเข้า
ถ้าใครเอาไป เอามาคืนเดี๋ยวนี้
ถ้าเราไม่เชื่อในกันและกัน เราก็คงต้องค้นตัวกันเองแล้วล่ะ
ไม่มี
- ยังมีหมากฝรั่งเหลืออีกมั้ย? - หมดแล้ว
แน่นะ?
ทหารทุกคนคือนักพนัน
และฉันก็รู้ว่า นักพนันทุกคนก็ขี้โกง
ถ้าได้โอกาส ก็ทำ
- ฉันคำนวณความเสี่ยงไว้แล้ว - นายก็เลวพอๆ กับเขานั่นแหละ
เขาเลวกว่าแน่ ส่วนไวท์นั่นเลวแบบเปิดเผย
- มาคิดกันแบบเห็นแก่ตัวอีกที - ขณะที่เขากำลังตายงั้นเหรอ?
นี่ไม่ใช่เห็นแก่ตัวแล้ว แต่เป็นการฆาตกรรม!
ก่อนตายก็ต้องโคม่าก่อนใช่มั้ย? หลายๆ คนก็รอดจากอาการโคม่า
ไม่ใช่โรคนี้แน่ ยิ่งปล่อยนานเข้า เขาไม่รอดแน่
แต่ยานั่นเหมือนเอาอะดรีนาลีน ฉีดเข้าหัวใจ
- ถ้าจะให้ยาเขา ก็ให้เดี๋ยวนี้ - ลืมไปแล้วเหรอ ว่านายพูดถึงเขาว่ายังไง?
เราไม่ได้ปล่อยเค้า เราแค่ช่วยชีวิตเท่านั้น!
ฉันคงปล่อยให้ทำไม่ได้!
ฉันมองเห็นนะ แต่หยิบไม่ถึง
ให้ฉันลองเอง!
ดูเหมือนพระเจ้าจะยอมเสี่ยง กับฉันแหมือนกัน
เขาสลบไปหรือป่าว?
เขาหมดสติไปแล้ว!
เราต้องเอาเค้าไปรักษา
ไบออร์ค คงไม่ว่าอะไรแน่ เชื่อฉันสิ
จะช่วยฉันมั้ย?
ได้ นายคงไม่รู้สึกผิดชอบชั่วดี กับการตายของเค้า แต่ฉันทนไม่ได้
เขาเลือดออก! เกิดอะไรขึ้น?
ฉันไม่รู้ ฉันไม่เคยเจอมาก่อน แต่แบบนี้ไม่ดีแน่
- ทำอะไรซักอย่างสิ แบล็ค - จะให้ทำอะไรล่ะ? ฉันไม่ใช่หมอนะ!
ช่วยเขาหน่อย ขอร้องล่ะ!
ไม่เห็นเหรอว่า เขากำลังจะตาย?
ไม่นะ! ฉันทำงานที่นี่นะ
นายพูดไม่ผิดจริงๆ เรื่องยานั่นน่ะ
เฮ้...
- ถ้านายได้ยินล่ะก็ พยัก... - ไอ้พวกชั่ว
ฉันก็เป็นพาหะนะเพื่อน
เออ อย่าหวังว่าฉันจะขอบใจแก
นายต้องขอบใจเธอโน่น...
ไม่ใช่ฉันหรอก
ฉันอยากได้จูบซักฟอดมากกว่า
ฉันว่าเธอคงเก่งเรื่องนั้น
ว้าว
หายไป 4 แล้วก็เหลืออีก 4
และเหลือเวลาอีก 10 นาที
น่าตื่นเต้นดี
ฉันรู้ว่านายเอายาไป
ห้องนี้ไม่ใหญ่พอ สำหรับเราสองคน
ตั้งใจเอาไปเลยสิเนี่ย
ถ้านายจำได้ว่าฉันเอาไป
นายก็น่าจะจำได้ว่า สัญญาอะไรไว้
บลอนด์เอายาให้นายแล้ว
นายก็ควรทำตามสัญญา
- คำถาม? - คำถามคืออะไร?
คำถามอยู่ที่ไหน?
นายยังไม่เข้าใจอีกใช่มั้ย?
ฉันจะบอกอะไรให้
มันไม่มีคำถาม!
เข้าใจหรือยัง?
ไม่เคยมีเลย!
ไม่ใช่แบบที่นายกำลังหาอยู่แน่
นั่นคือสิ่งที่นายเก็บงำไว้เหรอ?
- นั่นน่ะนะความลับของนาย? - ใช่แล้ว
นายได้ยินผู้คุมสอบพูดนี่
มีแค่ หนึ่ง คำถามให้คุณตอบ และคำตอบจะมีเพียง หนึ่ง
มีแค่หนึ่งคำถาม! นายจะบอกว่า ผู้คุมสอบโกหกงั้นเหรอ?
เมื่อนายกำจัดสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ออกไป สิ่งที่เหลือก็คือความจริง
ไม่ว่ามันจะบ้าบอยังไงก็ตาม
การทดสอบนี้แหละคือ คำถาม
และคำตอบก็คือ พวกเรา
- พวกเราคือ คำตอบทั้งหมด - คำตอบทั้งหมด พหูพจน์?
- ถ้าฉันจำไม่ผิด... - คำตอบจะมีเพียง หนึ่ง
- เอกพจน์ - ใช่แล้ว
แค่พวกเรา คนใดคนหนึ่ง
นายไม่กล้าหรอก
โว้ว! โว้ว!
- โว้ว! ทุกคนใจเย็นๆ - เห็นด้วย
ใจเย็นๆ ๆ
- นายคงไม่ยิงฉันใช่มั้ย - ฉันไม่หยิบมาเพื่อจะยิงนาย
ฉันหยิบมาเพื่อไม่ให้นาย เอามายิงเรา
จะบอกให้ว่าฉันยังไง
ฉันคิดว่า เราก็คือ คำตอบ เช่นกัน เราทุกคน รวมเป็นทีม
ฉันคิดว่า พวกเราผ่านการทดสอบ ตั้งแต่เดินเข้ามาในห้องแล้วล่ะ
สิ่งที่พวกเราแต่ละคนทำ จะทำให้ทุกคนแพ้
ทั้งความเห็นแก่ตัว ความโง่เขลา และความไม่อดกลั้น
เดฟพูดถูก
เรามองเห็นเฉพาะสิ่งที่เราอยากเห็น
นายเป็นนักสู้ นายคิดแค่ว่า..
จะต้องเป็นคนสุดท้าย ที่เหลืออยู่
แต่พวกเขาไม่เคยบอกว่า ตำแหน่งว่าง มีแค่ตำแหน่งเดียว
ใช่ ฉันมองเห็นในสิ่งที่ฉันอยากเห็น แบล็ค
และนายก็ได้ยิน แค่สิ่งที่นายอยากได้ยิน
ลองตอบมาสิ
มีบริษัทไหนบ้างที่ไม่รู้ว่า มีตำแหน่งว่างเท่าไหร่?
เจ้าของบริษัทไหนบ้าง ที่ไม่สามารถตัดสินใจว่า จะรับผู้ช่วยคนเดียว หรือ 8 คน?
มีงานแค่ตำแหน่งเดียว นายก็รู้
ที่เหลือก็กลับบ้านมือเปล่า
ไวท์ ถอยไป!
ฆ่าคนเพื่องานนี้ มันไม่คุ้มหรอก
ดูเหมือนนายคิดว่าคุ้มนะ แล้วนายคิดว่า...
- ตายเพื่องานนี้คุ้มมั้ย? - เอาปืนลง แบล็ค
นายเริ่มก่อนนี่ งานนี้ต้องใช้ให้คุ้ม!
- เราเอามันไปใส่ในซองปืนไม่ได้อีกแล้ว - โยนออกไปนอกห้องสิ
ไม่ผิดกฎอะไรนี่
เอาเลยสิ ยิงฉันเลย
เอาเลย ยิงที่หัวนี่
- นั่นไง? นายทำไม่ได้ล่ะสิ - อย่านะ!
ไกเช็คลายนิ้วมือซะด้วย
อย่านะ!
เอาละ
เดี๋ยวนะ
บอกมาว่า นายต้องการอะไร
ฉันอยากอยู่คนเดียว
นายต้องการให้พวกเรา ทำลายกระดาษเหรอ?
ตัดสิทธิ์ตัวเองใช่มั้ย?
โอเค
เราจะทำตามก็แล้วกัน
นายชนะ
ฉันจะให้เพื่อนฉันคนนี้ ลากนายออกไปไม่ได้หรอก
เอาเป็นว่า นายเดินออกจากห้องไปละกัน
เดินตามกันออกไป ทีละคน
เริ่มจากนายก่อน
เร็วสิ เราไม่มีเวลาทั้งวันนะ ไปได้แล้ว
พวกเขาจะดีใจมั้ยเนี่ย ถ้าได้นายไป
ตานายแล้ว
เร็วสิ
- อย่าทำอะไรโง่ๆ แบล็ค - นายไม่ยิงหรอก
หรือไม่ก็ยิงไม่โดน
นายป่วยเหมือนฉัน
พวกเขาจะปิดบังการตายของนาย เข้าใจมั้ย?
คนที่อยู่นอกห้องนี้ ยิ่งไม่มีใครสนใจ
พวกเขามีปัญหาของตัวเองที่ต้องดูแล เช่น หลีกเลี่ยงการติดเชื้อ
ความรู้สึกผิด จะตามหลอกหลอนนาย
นายคิดว่าฉันมีหรือไง ไอ้ความรู้สึกผิดนั่นน่ะ
ฉันไปเอง ฉันทนไม่ไหวแล้ว
พร้อมหรือยัง
อย่าร้องไห้นะ ที่รัก
เธอเป็นแค่ผู้ร่วมทางเท่านั้น
- เธอเอาไม่เลือกเพื่อขึ้นมาอยู่จุดนี้ - และฉันก็มาช่วยชีวิตนาย
ใครๆ ก็ทำพลาดได้
ปิดไฟ!
เปิดไฟ!
Toujours y voir clairement est primordial.
สิ่งสำคัญคือการมองให้กระจ่าง
ว่าไง?
คุณบอกว่า คำตอบมีแค่ หนึ่ง คำตอบอยู่นี่แล้วไง!
ฉันทำทุกอย่าง! ฉันทำทุกอย่างเต็มที่แล้ว
แต่เธอไม่ได้ทำอะไรเลย!
ฉันนี่แหละที่คุณต้องการ!
ถ้าคุณพยายามที่จะสื่อสาร กับผมหรือผู้คุม...
คุณจะถูกคัดออก
ว่าไง อยากจะร่วมมือแล้วเหรอ
นายเป็นใบ้ แต่คงไม่โง่หรอกนะ?
มีแค่ หนึ่ง คำถามให้คุณตอบ และคำตอบจะมีเพียง หนึ่ง
พร้อมหรือยัง
- คำตอบ? - นั่นคือสิ่งที่นายเก็บงำไว้เหรอ?
- นั่นน่ะนะความลับของนาย? - นายยังไม่เข้าใจอีกใช่มั้ย?
คำถามคืออะไร? คำถามอยู่ที่ไหน?
- คำถามคืออะไร? - จุดมุ่งหมายของการทดสอบนี้คืออะไร?
- คำถามคืออะไร? บอกมานะ! - ทำไมต้องรู้?
คิดว่าเขาจะอยู่ข้างหลังนั่นจริงๆ เหรอ?
เขาหลบอยู่หลังฉาก มาหลายปีแล้ว
เธอรู้ได้ไงนี่?
พวกเขาวางแผนจัดการทดสอบ เพื่อนำพวกเรามารวมกันเหรอ?
อยากจะบอกอะไรกับพวกเรามั้ย?
- มันก็แค่กระดาษแผ่นนึง - มันเป็นมากกว่ากระดาษ
ถ้าเรามองไม่เห็น, เราจะหาเจอได้ไง?
ถ้าเกิดว่า คำถามถูกเขียนลงไปแล้ว แต่เรามองไม่เห็นล่ะ?
ถ้ามันเอาไว้ทำให้คำถามปรากฏ?
พวกเขาคงไม่ตั้งใจ ให้มันง่ายขนาดนี้
จะทำให้ยากขนาดไหนกันเชียว?
มีใครคิดคำตอบออกหรือยัง?
มันไม่ได้เกี่ยวกับคำตอบ มันเกี่ยวกับคำถามต่างหาก
คำถามคืออะไร?
มีคำถามอะไรมั้ย?
ไม่มี
เป็นคำตอบที่คุณต้องการ จากคำถามแรก ที่คุณถามใช่มั้ย
นั่นเป็นคำถามเดียวที่ถามไว้
- ฉันเกือบจะพลาดไปเหมือนกัน - เกือบไป
วันนี้ เรายินดีที่จะจ้างพนักงานใหม่
ฉันยังไม่ได้ตอบรับเลย
คุณคงไม่เข้าร่วมทดสอบ ถ้าคุณไม่อยากทำงานนี้
นั่นมันก่อนหน้านี้
ตอนนี้มันจบแล้ว ฉันมีคำถาม
- คำถาม? - มากกว่า 1 ข้อ
เชิญถาม
คุณดูไม่เหมือนเขาเลย
จะเอาใครมาใส่สูท เล่นเป็นเจ้าของบริษัทก็ได้ หลอกผู้ถือหุ้นและสื่อ
ผู้ก่อตั้งบริษัทเรา ไม่ใช่นักธุรกิจ
- เขาไม่สนใจชื่อเสียง - เสียดายนะ
- เล่นละครได้เก่งจัง - ใครบอกว่าเล่นละคร?
ผู้ก่อตั้งบริษัทเราเป็นนักวิทยาศาสตร์ เป็นผู้บุกเบิก
เขาค่อนข้างจะเลือก คนที่จะมาทำงานร่วมด้วย
โดยเฉพาะครั้งนี้ เป็นการตัดสินใจเลือกครั้งสำคัญ
สำคัญมากพอ ที่จะมีคนตายเหรอ?
อะไรทำให้คุณคิด ว่าเขาตายแล้ว?
ขณะที่เขากำลังค้นหาวิธีรักษา
ก็ไปพบสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่า
การสร้างเซลล์ใหม่อย่างรวดเร็ว...
แบบยาเม็ด
มันสามารถกำจัดไวรัสให้หมดไป
- ลูกปืนมหัศจรรย์ - ของขวัญแห่งชีวิต สำหรับคนหลายล้าน
การค้นพบครั้งนี้ ทำให้เกิดความลำบาก
เกินกว่าที่เขาจะรับได้
ทุกคนต้องการสินค้าตัวนี้
และเรายังไม่สามารถผลิตได้มากพอ
การตัดสินใจครั้งสำคัญต้องทำโดย ฝ่ายบริหารที่ชาญฉลาด
คนที่ตั้งใจฟัง ความต้องการของคนอื่น
สนใจในรายละเอียดปลีกย่อย
และเห็นอกเห็นใจผู้อื่น
ถ้าคุณยังสนใจที่จะทำงาน...
11 est revenu.
เขาได้...
คืนชีพแล้ว
เริ่มงานกันเลยดีกว่า
บรรยายไทยแปลโดย tsainont MODIFIED BY JOYTHUN